BABIMÓR

Roślina z rodziny widłakowatych, podobna do mchu, z płożącym się pędem długości do 1 m, obficie, widlasto rozgałęzionym i gęsto ulistnionym. Babimór rośnie w suchych borach, lasach mieszanych i na wrzosowiskach na ubogich zakwaszonych glebach, w lasach górskich tworzy niekiedy silnie rozgałęziony kobierzec. Jest jednym z częściej spotykanych gatunków widłaków w Polsce. Stosowany jest w przemyśle farmaceutycznym (dawniej do sporządzania leków, pudrów do twarzy, obecnie ostrożniej, po stwierdzeniu właściwości silnie trujących), odlewnictwie (zarodniki wykorzystywane bywają do obsypywania precyzyjnych form odlewniczych, co pomaga uniknąć późniejszego szlifowania) i wyrobach pirotechnicznych (zarodniki są łatwopalne i w kontakcie z otwartym ogniem wybuchają jak proch). Dawniej używany był do dekoracji stołów wielkanocnych i koszyków ze święconką.

BABKA ZWYCZAJNA

Babka zwyczajna, inaczej zwana szerokolistną, jest bardzo popularnym chwastem rosnącym na trawnikach, w ogrodach, na działkach, śmietniskach, wzdłuż dróg. Zioło to ma liście kształtu szerokojajowatego. Kłos jest długi (osiągający wysokość do 50cm), walcowatego kształtu, o kolorze zielonym lub żółtawobiałym, który w czasie owocowania zwęża się na końcu. Babka zwyczajna jest znanym ziołem w leczeniu gojenia się ran oraz odparzeń. Zioło to jest również uważane jako antidotum przeciwko truciznom. Babka zwyczajna oczyszcza organizm z toksyn, jest pożyteczna w redukowaniu gorączki, w leczeniu infekcji oraz problemów związanych ze skórą. Dzięki zawartości kleju roślinnego, posiada łagodzące działanie szczególnie na układ oddechowy, trawienny oraz moczowy. Kwitnie od czerwca do października.

BALSAMOWIEC

Balsamowiec to małe drzewo lub krzew, mocno rozgałęziony, o szarej korze łuszczącej się podłużnymi płatami. Zadraśnięta kora wydziela bardzo przyjemny zapach. Z pnia wycieka samoistnie żywica, zwana mirrą, w postaci ziaren lub małych grudek. Jest przeźroczysta, czerwonawa lub brunatna, ma przyjemny aromat i korzenny smak, a w konsystencji przypomina scukrzony miód. Po przecięciu kory, wyciek żywicy zwiększa się, ale jest gorszej jakości.

BAMBUS

Bambus jest rośliną o drewniejących łodygach należący do rodziny wiechlinowatych. Rodzaj liczy ok. 120 gatunków. Występuje w klimacie monsunowym, gdzie niekiedy tworzy lasy do 40 m wysokości, głównie w tropikalnej Azji, wymaga nasłonecznionych terenów, bogatych w wodę gruntową. W Polsce znajduje zastosowanie głównie jako roślina ozdobna. Bambus jest najszybciej rosnącą rośliną na świecie. Rośnie on trzy razy szybciej niż najszybciej rosnące drzewo.

BANAN

Banan (Musa L.) – rodzaj byliny z rodziny bananowatych (Musaceae), obejmujący około 80 gatunków. Przedstawiciele są typowymi przedstawicielami flory międzyzwrotnikowej Azji, Afryki i Australii. Część gatunków dostarcza jadalnych owoców.

BANIAN CZYLI FIGOWIEC BENGALSKI

Figowiec bengalski – gatunek rośliny z rodziny morwowatych. Pochodzi z Bangladeszu, Indii i Sri Lanki. Inna nazwa Ficus indica. Od jego poziomych gałęzi wyrastają pionowe pędy, które wrastają w ziemię i zakorzeniają się. Stają się w ten sposób dodatkowymi pniami, które podtrzymują koronę i przewodzą wodę wraz z solami mineralnymi. Niektóre drzewa mogą mieć ponad 300 takich masywnych pni bocznych. Korona przedstawicieli tego gatunku może pokrywać powierzchnię ponad 2,1 ha.

BARWINEK

Barwinek (Vinca L.) – rodzaj roślin z rodziny toinowatych. Należy do niego 5 gatunków występujących w Eurazji i krajach podzwrotnikowych. Gatunkiem typowym jest Vinca major. Krzewinki tworzące cienkie, płożące się pędy płonne i podniesione – kwiatowe do wys. 15 cm. Liście - Zimotrwałe, naprzeciwległe, jajowatoeliptyczne, 2-4 cm, nagie, skórzaste.

BAWEŁNA

Bawełna to krzewy lub półkrzewy z rodziny ślazowatych Uprawiane jako rośliny roczne. Posiadają długoogonkowe liście, duże kwiaty zmieniające barwę po zapyleniu. Owoc, który stanowi torebka, zawierająca krótkie i długie włoski stanowi cenny surowiec włókienniczy.
Istnieje ok. 40 gatunków, z których 4 mają znaczenie gospodarcze. Bawełna afrykańska (Gossypium arboreum) pochodzi z Pakistanu, uprawiana w Azji, bawełna indyjska (Gossypium herbaceum) występuje w Azji i Afryce, uprawiana głównie w Azji, bawełna egipska (Gossypium vitifolium) pochodzi z Ameryki Południowej, uprawiana w USA, Egipcie i Sudanie, bawełna zwyczajna (Gossypium hirsutum) z Maksyku I Antyli, najczęściej uprawiana w Ameryce, Afryce i Australii.

BAZYLIA

Bazylia jest uprawiana na całym świecie jako roślina jednoroczna. Istnieje wiele gatunków bazylii z różnymi walorami smakowymi. Uprawa bazylii zależy od wielu czynników środowiska, takich jak temperatura, położenie geograficzne, gleba czy ilość opadów atmosferycznych. Jej gruby, rozgałęziony korzeń produkuje krzaczaste łodygi rosnące do wysokości 30-60cm. Liście bazylii różnią się kolorami. Mogą być od białego do czerwonego koloru z purpurowym odcieniem.

BENZOESA

Żywica drzewa styraksowego (Styrax Benzoin), uprawianego szeroko w krajach tropikalnych. Najdelikatniejszy gatunek jasnobrunatny Besjamski; B. używany jest do wyrobów kosmetycznych, środków leczniczych, w perfumerii.

BERBERYS OSTROKRZEWOWY

Gatunek krzewu należący do rodziny berberysowatych (Berberidaceae Juss.). Występuje w stanie dzikim w Europie W Skandynawii na Wyspach Brytyjskich gatunek zadomowiony. W południowych i środkowych Niemczech występuje rzadko i w rozproszeniu. Krzew o wysokości do 3m z kanciastymi gałązkami i trójdzielnymi cierniami delikatnie kolczasto ząbkowane, odwrotnie jajowate do podłużno-eliptycznych, o długości od 3 do 6 cm, stojące w pęczkach na krótkopędach. Rośnie na słonecznych wzgórzach, w zaroślach, w świetlistych lasach liściastych i iglastych. Chętnie na żyznych i wapiennych glebach gliniastych.

BERGAMOTKA

Bergamotka to podgatunek pomarańczy gorzkiej. Pochodzi prawdopodobnie z okolic Morza Śródziemnego - znana jest tu już od XVI wieku. Liście podłużnie jajowate, na wąsko oskrzydlonych ogonkach. Brzegi ząbkowane. Kwiaty małe, słodko pachnące, zebrane w gęste baldachokształtne kwiatostany. Mają 5-płatkową białą koronę, 1 słupek i liczne pręciki. Owoce stanowi okrągława jagoda o gorzkim smaku i długości 6-8 cm. Ma gładką, żółtawozielonkawą okrywę i pachnący, kwaśny miąższ.

BEZ

Bez, dziki bez (Sambucus L. ) – rodzaj roślin należący, wg systemu Reveala, do rodziny bzowatych (w innych systemach do przewiertniowatych lub piżmaczkowatych). Znanych jest około 20 gatunków występujących na półkuli północnej, występujące w klimacie umiarkowanym do podzwrotnikowego. Gatunkiem typowym jest Sambucus nigra L.

BIELUŃ

Bieluń (Datura L.) – rodzaj bylin lub niewielkich drzew z rodziny psiankowatych, na które składa się około 12-15 gatunków. Pochodzenie jest trudne do określenia ze względu na duże rozprzestrzenienie po świecie. Za region pochodzenia podaje się najczęściej obie Ameryki, jak również Chiny. Nazwa datura pochodzi z języka hindi (kolczaste jabłko). Jest rośliną silnie trującą – nie można jej spożywać.

BLUSZCZ

Bluszcz to zielony krzew o zdrewniałej łodydze. Bluszcze to pnącza samoczepne, jeśli spotkają na swojej drodze podporę to zaczynają się wspinać. Najczęściej są to mury, drzewa, kamienie, do których przyczepia się korzonkami przybyszowymi. Wzrost po korze drzew nie przeszkadza im, ponieważ korzonki bluszczu pospolitego wrastają tylko w szpary kory. Jeśli bluszcz nie napotka żadnych podpór, to płoży się po ziemi. Stare okazy bluszczu mogą zakwitnąć, ale kwiaty nie są atrakcyjne.

BLUSZCZYK KURDYBANEK

Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea L.), zwany też zwyczajowo bluszczykiem ziemnym, kurdybankiem, obłożnikiem - gatunek byliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w całej Europie, w umiarkowanych strefach Azji, na Syberii, zadomowiony także w Ameryce Północnej gdzie jest gatunkiem zawleczonym. Pospolity na całym obszarze Polski.

BODHI

Drzewo Bodhi (albo z syng. Bo) - to figowiec pagodowy (łac. ficus religiosa L.; sans. ashvattha), pod którym Budda Siakjamuni osiągnął oświecenie i od tamtej pory na pamiątkę jest nazywany drzewem oświecenia.

BORÓWKA AMERYKAŃSKA

Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum L.), często nazywana borówką amerykańską – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej, w Polsce jest również uprawiana.

BRATEK

Bratek to gatunek rośliny dwuletniej z rodziny fiołkowatych (Violaceae Batsch). Mieszaniec; powstał w wyniku skrzyżowania trzech dzikich gatunków fiołka: fiołka trójbarwnego (V. tricolor), fiołka żółtego (V. lutea) i fiołka ałtajskiego (V. altaica). W Polsce bardzo często jest uprawiany jako roślina ozdobna; czasami przejściowo dziczeje (efemerofit). Roślina o wysokości do 25 cm, o łodygach pokładających się lub wzniesionych, mięsistych, czterograniastych. Roślina ta uprawiana jest w ogromnej liczbie odmian. Najczęściej wykorzystywana jest do obsadzania rabat, skrzynek balkonowych, okien. Jest również uprawiana na kwiaty cięte – do małych bukietów i wieńców. W ziołolecznictwie napar z ziela bratka (fiołka trójbarwnego) służy do wspomagania leczenia przewlekłych schorzeń układu moczowego, dermoz (chorób skóry) na tle zaburzeń przemiany materii takich jak trądzik, wysypki, egzemy.

BRZOSKWINIA

Brzoskwinia (Persica Mill.) – rodzaj roślin należący do rodziny różowatych. Pochodzi z Chin. Liczy kilka gatunków. Była uprawiana już 4000 lat temu. W Chinach otaczano je czcią i traktowano jak relikwię. Rysunki tych owoców zdobiły ściany świątyń. Jednak samo drzewo nie cieszyło się dobrą sławą. Uważano je za przeklęte przez bogów. Nikt nie odważył się go ściąć, a spróchniały ze starości pień palono, a popioły wrzucano do morza.

BRZOZA

Brzoza (Betula L.) – rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych. Obejmuje około 35-60 gatunków – różnica w ocenie liczby gatunków jest m.in. wynikiem łatwego tworzenia mieszańców międzygatunkowych o trudnym do ustalenia statusie taksonomicznym. Występuje w stanie dzikim w strefach umiarkowanej, borealnej i arktycznej Europy, Azji i Ameryce Północnej. Centrum różnorodności gatunkowej i prawdopodobne miejsce powstania rodzaju znajduje się w północnej Eurazji. W Polsce najpospolitszym gatunkiem jest brzoza brodawkowata (Betula pendula Ehrh.) występująca w lasach zarówno na niżu jak i w górach.

BUK

Buk (Fagus L.) – rodzaj drzew z rodziny bukowatych obejmujący 40 gatunków. Występuje głównie w strefie umiarkowanej na półkuli północnej, w Polsce na Pomorzu i na południu kraju (powiązanie z większą wilgotnością powietrza tych rejonów). W Polsce występuje w stanie naturalnym tylko buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.). Uprawianych jest kilka gatunków obcych i liczne odmiany ozdobne buka zwyczajnego. To drzewo o wysokości do 40 metrów. Pień prosty a u starszych gatunków z grubymi żebrami. Kora cienka, jasnoszara. Liście owalne lub eliptyczne, skrętoległe długości 10-15 cm. Początkowo intensywnie zielone potem delikatnie matowo zielone. Owoce to tzw. bukiew - zdrewniała torebka, po dojrzeniu otwiera się 4 klapami uwalniając jeden lub dwa trójkanciaste orzeszki koloru brązowawego.

BUKKO

Bukko brzozowe(Barosma betulina).Ten wysoki krzew południowoafrykański ma charakterystyczny aromat czarnej porzeczki, co sprawia, że jest jednym ze smaczniejszych ziół leczniczych. Pochodzi z Kraju Przylądkowego i pierwotnie używany był przez Hotentotów, zarówno w charakterze leku, jak i perfum.

BUKWICA ZWYCZAJNA

Bukwica wyrasta do 80 cm, o łodydze wzniesionej, szeroko owłosionej, wyraźnie czterokanciastej, słabo rozgałęzionej i tylko odlegle ulistnionej. Liście ma jajowatopodługowate, brzegiem charakterystycznie regularnie karbowane; łodygowe - parami siedzące; odziomkowe - długoogonkowe. Kwiaty barwy purpurowej skupione są w szczytowy pozorny kłos zbity, często w dole przerywany. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Występuje w zaroślach, rzadkich lasach, na wzgórzach, łąkach śródleśnych, ale rzadko w większej ilości.

BURAK

Burak, burak zwyczajny (Beta vulgaris), dwuletnia roślina uprawna z rodziny komosowatych (Chenopodiaceae), pochodząca od buraka dzikiego (Beta maritima), rosnącego na obszarze śródziemnomorskim, w Mezopotamii i w Indiach, ob. uprawiana na wszystkich kontynentach w wielu formach i odmianach, takich jak: burak liściowy (boćwina, botwina), o jadalnych liściach i zgrubiałych ogonkach liściowych (odmiana mało znana w Polsce, nazwą boćwina określa się młode liście buraka ćwikłowego), burak pastewny, o zgrubiałych korzeniach używanych na paszę, burak cukrowy, o dużej zawartości cukru w korzeniach, podstawowa roślina cukrodajna w klimacie umiarkowanym, burak korzeniowy (ćwikła), o jadalnych, zgrubiałych, czerwonych korzeniach (młode liście jadalne).

BYLICA

Bylica pospolita – Artemisia vulgaris - rośnie pod płotami, na nieużytkach i przydrożach, przy chatach i zaniedbanych ogródkach jako chwast. Jest półkrzewem o głównym pędzie półzdrewniałym, rozgałęziającym się choinkowato. Rośnie do 200 cm wysokości. Liście pierzastodzielne, coraz wyżej jakby zanikające, z wierzchu ciemnozielone, spodem pokryte wełnistym białym meszkiem skierowanym w południe ku słońcu. Na noc liście podnoszą się i składają do wewnątrz. W kątach liści wyrastają drobne, cienkie łodygi jako trzon dla osadzonych na nich drobnych, żółtych, a czasem czerwonych kwiatków zebranych w niepozorne koszyczki. Pędy kwiatowe zbierane w lipcu lub sierpniu w czasie kwitnienia (najbardziej wartościowe). Czasem także kłącze - korzeń.

BYLICA BOŻE DRZEWKO

Bylica Boże Drzewko - Artemisia abrotanum -rośnie przy chatach, czasem w ogródkach wiejskich, pod płotami, na przydrożach tak u nas, jak i w całej Europie. Jest półkrzewem wyrastającym od 30-120 cm. Pędy długie, cienkie, strzelające w górę, a na nich osadzone drobne od 1 do 3 razy sieczne, równowąskie, prawie nitkowate, sinozielone, spodem szaro owłosione liście. Kwiaty w postaci koszyczków, drobne, niepozorne, luźno osadzone w górnych częściach pędów. Cała roślina jest aromatyczna, ma silnie korzenny i cytrynowy zapach, ale gorzki smak. Jest stosowana w postaci drobno posiekanych listków do surówek, napojów chłodzących, a także do mięs, ryb itp.